Dit artikel over Turkse wijn is geschreven door gastblogger Bart

Şerefe (Proost in het Turks)! Turks? Ja, we gaan voor Turkse wijn! We (Esther en ik) zijn naar Leiden afgereisd om wijnen te proeven uit het verrassende wijnland Turkije!

Ontdekkingsreis

Wij laten ons vanavond graag meenemen op ontdekkingsreis naar Turkse wijn door gastvrouw Eliëtte Yilmaz-Bos van de Turkse Wijnkelder. Zij heeft ons samen met andere bloggers en wijnschrijvers uitgenodigd voor deze kennismaking. Voordat we beginnen hangt er al een lekkere Mediterrane sfeer; de grote houten tafel staat boordevol heerlijke Turkse huisgemaakte specialiteiten, tien Turkse wijnen staan klaar om ontkurkt te worden en onze mede-avonturiers (bloggers en wijnschrijvers) hebben er ook veel zin in. We krijgen een mooi overzicht van de mogelijkheden: Turkse rode wijn, witte wijn én een rosé. We zijn klaar om verrast te worden.

Turkse wijn: proeftafel

De witte Turkse wijn

Eliëtte schenkt de eerste Turkse wijn in;  Idol, een blend van Ugni Blanc/Chardonnay. Dit is een geweldig frisse wijn, die in het begin smaakt naar citrus vruchten en waarvan de smaak lekker lang blijft hangen. Deze wijn past goed bij  zalm, maar het kan ook goed bij schaaldieren. Wij eten er een cocktail van zalmtartaar bij. Geen typisch Turks hapje maar wel door het gebruik van kruiden op een Turkse manier op smaak gebracht.

Er volgen nog twee witte wijnen: een blend van Chardonnay/Chenin Blanc (Mon Rêve), en Sauvignon Blanc/Trebbiano (Smyrna). Deze blends zijn wat minder uitgesproken, maar vol van smaak en wat hoger in alcoholpercentage ook. Deze wijnen kunnen wat makkelijker gecombineerd worden met wat pittigere gerechten. Vooral de Smyrna combineert uitzonderlijk goed met geitenkaas.

Turkse wijn: witte wijnen
Turkse wijn: witte wijnen

Een rosé

Als brug naar de Turkse rode wijn krijgen we een rosé, een blend van Grenache/Shiraz. Ik ben zelf geen grote rosé drinker, maar mijn buurvrouw was erg enthousiast. Wat ik grappig vond was een hint van aardbei in de wijn.

Macho’s van de Middelandse zee

De wijnen deze avond zijn van het Turks wijnhuis Lucien Arkas. Zoals je al hebt kunnen merken aan de druivenrassen die ik noemde, zijn de wijnen tot nu allemaal van Europese druivenrassen. Maar deze wijnen hebben wel echt hun eigen karakter ten opzichte van hun broers en zussen uit het buitenland. Ze zijn wat voller en doorgaans met een wat hoger alcoholpercentage; de macho’s van de Middellandse zee. Je hoeft je geen zorgen te maken dat deze druiven te weinig zon krijgen, ze moeten op het heetst van de dag juist daartegen beschermd worden.

Dan gaan we naar de rode wijnen waarvan er 6 klaar staan.  Mijn oog gaat uit naar de Antre wijn van Öküzgözü/ Boğazkere, de eerste en enige Turkse wijn vanavond die gemaakt is van inheemse druiven. Maar voordat die aan de beurt is, eerst van wat anders lekkers genieten.

Turkse wijn: Antre wijn
Turkse wijn: Antre wijn

Na het proeven van de witte en de rosé Smyrna nu op naar de Turkse rode wijn variant; Cabernet Sauvignon! Dit is een klassieke Cabernet, vol van smaak dat je doet denken aan bramen. Deze werd gevolgd door Mon Rêve gemaakt van Montepulciano. Dit was een krachtige wijn, aromatisch en een mooie punch in the face: een korte maar krachtige smaak. Dat moet ook wel als je goed gecombineerd kan worden met de pittige Turkse dip Ezme die we erbij eten.

Tempranillo, Öküzgözü en Boğazkere

Daarna weer een Mon Rêve maar nu van Tempranillo. En ja Turkse Tempranillo bestaat dus gewoon en komt niet alleen maar uit Spanje. Deze had voor 50% 9 maanden op hout gerijpt en was mooi in balans. Zeker een aanrader!

Nu tijd voor een wijn waar ik al een tijdje naar uitkeek, de wijn van Öküzgözü/ Boğazkere druiven. Deze Turkse rode wijn heeft meer dan 10 maanden op hout gelegen en heeft een prachtig diep rode kleur, dat belooft wat! De geur is vol en de smaak is geweldig. Ik kan de wijn lastig associëren met een andere smaak, aangezien hij vrij  pittig is. De tannine draagt daar zeker aan bij. Deze behoort zonder twijfel tot een van mijn favorieten van de avond. Misschien komt dat ook een beetje omdat deze lekker combineert met mijn favoriete Turkse hapje: Köfte. Had ik al gezegd dat Eliëtte lekker kon koken ;)?

Maar we zijn er nog niet. Als klapper uit de Turkse wijnkelder is daar nog de Consensus, een blend van Shiraz, Cabernet Sauvignon en Merlot die 18 maanden op hout heeft gerijpt.

Turkse wijn: Consensus
Esther met de Consensus

Afsluiter

We sluiten af met de Passito van Bornova Misketi, een dessertwijn.  Ik verwacht een zoete smaak, maar dat is deze niet echt. Hij combineert heerlijk met de Hada Kadyif, een minder zoete variant van de baklava. Verrukkelijk!

Met een goed gevulde maag en na iets teveel wijn doorgeslikt te hebben komt er een einde aan dit Turkse avontuur  bij Henri Bloem in Leiden. De Turkse wijnkelder is geplunderd, maar we zitten vol nieuwe ervaringen dankzij de kundige uitleg van Eliëtte. We hebben vanavond nieuwe smaken ontdekt, nieuwe combinaties ervaren en uitgebreid kennis gemaakt met een nieuw wijnland: dat smaakt naar meer!

Als wijnliefhebber wil je vast geen update missen. Zorg daarom dat je wijnblog Wijntjes met Esther ook via FacebookTwitter en/of Instagram volgt! 

Facebook Reacties
(Visited 16 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.